چهارشنبه (۲۴/۱/۸۴)
امروز بازم مثل هرروز بچه شده بودیم.....بچه تر از هرروز....!
زنگ اول (زبان):
ممول* مثل همیشه داشت درباره خاطرات دوران جوونیش و اینکه اولین بار که رفته سر کلاس برای تدریس، چی شده حرف میزد!
باند* های کلاس به طرز خفنی مشغول بودند...!
مریم ته کلاس پرتغال پوس می کند....و شیما شدیدا منتظره سهمش ....!
فاطمه داره فک میزنه و مخ محدثه رو تیلیت می کنه...!
طیبه نمی دونم کتاب کی رو گیر اورده داره همین جوری شعر توش می نویسه....!
یه دفعه ممل وسط حرفاش میگه که فردا امتحان می خواد بگیره و به محض خارج شدن کلمه امتحان از دهن ممل جوون سریع فائزه و زهرا شروع می کنن به تقسیم بندی مباحثی که قراره فردا امتحان بدن.....که کی کجارو بخونه اون یکی اونجایی رو که این یکی خونده نخونه یه جای دیگه رو بخونه...!
خلاصه همزمان با تموم شدن خاطرات ممول جوون تقسم بندی فائزه و زهرا هم تموم می شه و از اون طرف هم میوه پوست کردن مریم و شعر نوشتنه طیبه هم تموم میشه و ...آخجون زنگ تفریح!!
توی حیاط:
به علت کمبود امکانات و نبود یک توپ قلقلی ! تصمیم گرفتیم با یه اشی مشی دریایی! کارمون رو راه بندازیم....
حمله کردیم طرف بوفه اما ...هیچکی پول نداشت! بازم اما یه دفعه دیدیم که .....
نمی دونیم تا حالا چرا این استعداد رو توی هیچ کدوم از بچه ها کشف نکرده بودیم...( استعداد بلند کردن اشیای مورد نیاز از مکان های مورد نظر!) دسرشته با پفک دزدی یه حالی داد که خدا میدونه.....!
وسط بازی مون که خیلی هم داغ شده بوده یه دفعه یه صدای خوشگل شنیدیم! صدای به هنجار ! و زیبای ناظم گرامی که مثل بلانسبت شما، گوسفند داشت بچه هارو می ریخت توی سالن تا از اونجا هم بریزه تو کلاس ها!
زنگ عربی:
خلاصه ما هم مثل همون گوسفندها ریخیتیم تو کلاس ها و منتظر خانم انصاریان دبیر عربی و ترجه های سلیس و روان ایشون شدیم.....!!!!!!!!!!!!
بمانند که سرکلاس های عربی چقدر هممون دلمون می خواست عقربه های ساعت رو هل بدیم تا...
تا برسه به زنگ بعد! نه تا برسه به زنگ تفریح بعد!
و ...ورسید! آخجونمی بازم زنگ تفریح!
توی حیاط:
این زنگ وسطی داشتیم! اما .....
اما هیچ کس نفهمید که اون توپ پفکی زنگ تفریح قبلی الان تو شکمه کیه؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!
بوفه هم هیچ نوع خوارکی گردی نداشت که کاره مارو راه بندازه....!
بی خیال که نمیشیم ما.....نوع بازی رو مجبور شدیم عوض کنیم!
لی له!!!!!!!!!!!!!!!!
اما نشد....یعنی تا اومدیم لی له بکشیم و بگیم که کی اوله و کی دومه و .....بازم ...گوسفند شدیم که باید می ریختیم توی سالن و بعد.....
بعدش رو داشته باشید!!!!!!!!!!!!!
زنگ ریاضی:
خانم شمسایی با مانتویی که از فرط گچی بودن رنگش واقعا قابل تشخیص نبود وارد کلاس می شن و همزمان ، باور کنید همزمان با گذاشتن قدم های مبارک در کلاس درس رو شروع میکنن!
ما که خدائیش اصلا طاقت نداشتیم که ...آره دیگه ! یه نقشه جدید ، یه حال گیری باحال!
از اونجایی که میدونستیم خانم شمسایی شدیدا انسان با فرهنگی هستن و خیلی رو اخلاق بچه ها حساس هستن ما هم تصمیم گرفیتم که نهایت اخلاق خانوادگی خودمون رو نشون بدیم....
ریدف ما ۵ تا نیمکت داشت که از نیمکت اول تا آخر ردیف کنار پنجره از ما اراذل پر شده بود...یه لحظه احساس کردیم که چقدر ردیفمون زشت شده بد نیست یه دستی به سر و روش بکشیم....!
خلاصه....اولش یکی در میون یعنی ضربدری خوابیدیم....! تصور اینکه مشاهده ردیف کنار پنجره از بالای سکوی کلاس و از پشت عینکه خانم شمسایی چه شکلی میشه واقعا خوشحالمون می کرد...!
بعد از یه ربع نوبته مقنه هامون بود که بازم یکی درمیون دراوردیم و بقه بچه ها یکی درمیون مقنعه هاشون رو انداختم دور گرداناشون....!
بازم تصور این صحنه..........!وااااای چه حالی می داد.!
مرحله بعدی ترکیب دوحالت قبلی بود...! فکر کنید چقدر قشنگ میشد....!
همین طور که خانم شمسایی داشت تختشو* پاک می کرد یه دفعه یکی زد زیر خنده...فکرکنم از خانم یه سوتی گرفته بود، ماکه احساس می کردیم شدیدا عقب موندیم برای اینکه کم نیاریم علکی زدیم زیر خنده.....و...چشمتون روز بد نبینه!
خانم شمسایی آمپرش رفته بود بالا.....واقعا دیگه قاطی کرده بود و ما هم تازه به اون چیزی که می خواستیم رسیده بودیم قاطی کردن معلم ریاضه که هم از دستش قاطی کرده بودن....!
چه حالی داد!
بعد یه دفعه معلم عزیز گچ رو پرت کرد بعد محکم نشست روی صندلی و شروع کرد به ....توهین به ما که همه گی بچه های شدیدا با شخصیتی بودیم...!
به ما می گفت کلاس شما مثل مدرسه بچه های عقب مونده می مونه!
می گفت دیدید به بچه های عقب مونده سلام هم که می کنی می خندن! شما هم همتون همین طورید .....به ترک دیوار هم می خندید! اما ما یادمونه که هیچ وقت به ترک های دیوار کلاسمون نخندیده بودیم!
پس حتما منظورش با ما نبوده...
* ممل جوون :دبیر زبان!
* باند: دونفر از بچه های کلاس که وقتی پیش هم میشستند ما نمی تونستیم تشخیص بدیم که دست این کو پای اون کو!!
*تختشو:تیکه کلام دبیر راضی!
